تجربه سالها نداشتن تو این رو به من ثابت کرده که دوریتو فقط یک ماه میتونم تحمل کنم

انگار تا یک ماه هنوز اثر برق غریب نگاهت رو، روی تنم حس میکنم

هنوز یاد شیطنت پنهان چشمات از خیالم نرفته

هنوز گرم گرفتنت با اون و ساده گذشتنت از من جلوی چشمام رژه میره

اما اینها رو فقط تا یک ماه میشه با خیال و خاطره و تکرار هر روزه زنده نگه داشت

بعد از مدتی دوباره همه تلخی بی تو بودن بزرگ و بزرگ تر میشه

همه حسرت نداشتنت زنده میشه

و گاهی یادم میره مال من نیستی

فکر میکنم هنوز ماله منی و دارم از دستت میدم

میخوام بیام و ببینمت

نگات کنم حست کنم

زندگیت کنم

تورو بشنوم

تو رو باور کنم

اما هر بار که میام و با اون میبینمت دوباره یادم میاد که تو سالهاست رفتی

لبخند میزنم به تو و عشقت

و در نگاه عجیبت غرق میشم نگاهی که هرگز نفهمیدم ازم چی میخواد
بمونم؟یا برم؟
و این شعر زیبای نزار قبانی یادم میاد

برایم اهمیت ندارد که به من تعلق داشته باشی یا به او

مهم این است که به شعر تعلق داشته باشی
من یک شاعرم و تنها ثروتم دفتر شعرهایم و چشمان زیبای توست

و تو به شعر تعلق داری و به عشق و چشمانت به من



راستی هیچ وقت این جمله رو شنیدی؟

اگر مي داني در اين جهان كسي هست

كه با ديدنش رنگ رخسارت تغيير مي كند

وصداي قلبت آبرويت را به تاراج ميبرد ،

مهم نيست كه او مال تو باشد ،

مهم اين است كه فقط باشد :

زندگي كند ، نفس بكشد

و لذّت ببرد

اگر میدونستم این بازی انقدر زود تموم میشه
شاید هیچ وقت واردش نمیشدم

ولی حیف که قمار کردنو دوست دارم
مخصوصاًدر عشق

قماری که از باختنش نمیترسم
چون چیزی برای باختن ندارم

هر چی بوده و نبوده قبلاً به پای چشماش باختم
و حالا خالیِ خالی فقط اومدم بازی کنم

یه بازی دو طرفه یه بازی برنده برنده

اما نه شایدم یه طرفه تو برنده من بازنده

آخه نمیتونم وقت بازی به چشمات نگاه نکنم

باشه اشکالی نداره این بارم تو بردی
تو همیشه میبری مگر اینکه چشماتو سر بازی با خودت نیاری

میبازم اما بازم پای بازیت هستم
یادت نره حریف قدرش خوبه
حتی اگر...

خٌنک آن قمار بازی که بباخت هرچه بودش
بنماند هیچش الا هوس قمار دیگر

روزی در دورترین نقطه عشق
پیش چشمان غزل آلودت
در کنار هوس عاشقی ات
پا به پای عطش لبهایت
غربت سردی بود که رفت و
همان روز
درون دل تو گل خوشرنگی بود که ماند

آن که رفت من بودم
آن که مانده او بود

سالهاست اِحرام عشقت به تن کرده ام
و به طواف چشمانت رفته ام
چه وقت حاجتِ عاشقانه عبادتم را میدهی؟

سالهاست در حرم چشم تو سرگردانم
حاجتم ده به نگاهت که بسی حیرانم