آخرين سه شنبه جهان برون زده

ميكُشد مرا هنوز

هر نفس خيال بوسه هاي پر شرار تو

برف دستهاي خسته ام كه مي چكد

قطره قطره داغي نگاه تو   در دلم آب مي شود

هميشه در خيالِ با تو بودنم      از حرارت هوس ميان بازوان ِ تو، شعله مي كشم

باز هم بسوزان دل شكسته را

بي قرار آتش ِ دل ِ توام...

اولين و آخرين سه شنبه جهان ِ بي توي دلم...

خيلي عجيب نيست امروز ۸ مارس برابر با روز جهاني زن در تمام دنياست...

اما اين دليل نمي شه كه كسي يادش باشه به من هم تبريك بگه..با اين توضيح كه من حداقل به ۱۰ نفر از طريق پيامكتبريك گفتم..

اشكالي نداره  روز جهاني زن مبارك..براي منم مبارك خوب...

"مردها از زنان مي ترسند اين ترسي است كه از فاصله اي به دوري ِ زندگي بدانها رسيده است.ترسي است كه از روز نخست در دلشان نهفته است و تنها ترس از چهره و قلب زن نيست.بلكه ترس از زندگي و ترس از خدا نيز هست.چرا كه زن و خدا و زندگي پيوندي نزديك با يكديگر دارند.زنان نفـس زندگي اند چرا كه زندگي نزديكتر از هر چيز ديگر به لبخند خداست.زنان به نيابت خدا پاسدار زندگي اند.مردان به خاطر ترس جاودانه اي كه از زنان در دل دارند تا ابد محكوم به آنند كه به شناخت آنان راه نبرند و از زندگي و خدا نيز چيزي در نيابند.تفاوت ميان زن و مرد به لحاظ جنسيت آنان نيست بلكه به دليل جايگاهشان است.مرد كسي است كه با سنگيني و جديت و با دلي بيمناك از زن، بر جايگاه مردي خويش تكيه مي زند.زن كسي است كه در هيچ جايگاهي قرار نمي گيرد و جايگاه خويش را نمي پذيرد و در عشقي كه پيوسته آن را مي طلبد و مي طلبد و مي طلبد محو مي گردد.مرد همواره سوداي لبخند زن را در سر دارد و براي چهره او كه نور دل آسودگي در آن مي درخشد چنان دلتنگ مي شود كه توان غلبه بر آن را از كف مي دهد. "

كتاب رفيق اعلي نوشته كريستن بوبن داستان اردوي زنان و لبخند خدا