درست فهمیدی محبوب ِِ گمشده ام
دنیا در همان نخستین نگاهت آغاز شد
و قیامت ِ تاریخ روز رفتنت بود
که هنوز در برزخ ِ بودنت اسیرم
کاش شیطان ِ دستانت زودتر راهی جهنم ِ قلبت کند مرا
که بی تو بهشت هم خاکستری است

دیگر حتی معجزه هم یارای بازگرداندن تو را ندارد
دست به دامن تمامی معجزات شدم
و به هر حا دثه ای پناه بردم
به هر درخت سبزی دخیل بستم
ودر هر شهر مقدسی نماز گزاردم
رو به قبله چشمانت
اما خدای آسمان دلت
دیگر این بنده ی عاشق را باز نمی شناسد

فرصتی نیست
تا ابتدای فردا فقط چند نفس مانده
بیا دوباره به دیروز برگردیم
شاید این بار از خواب عاشقی مان بر نخواستیم!

من از بازیچه شدن میترسم

از به پایان نرسیدن از گم شدن ِ زنجره ها

از هم آغوشی ِ تردید و خیال

از گم شدن ِ باور ِ زن بودن خویش در فراق ِ غم ِ گمنام کسی

دلم برای دوست داشتن های زیر باران تنگ است

اما از بی اعتمادی چترها میترسم

دلم برای طپیدن های عاشقانه میسوزد

که چه بی رحمانه زیر چکمه های سنگین ِ بی وفایی

شکست و رنجید و هرگز باز نگشت

دلم برای لرزیدن دستها بوسه های پنهانی نگاه های پر راز تنگ است

دلم برای زندگی تنگ است

اما از زنده بودن میترسم

روزی در دورترین نقطه عشق
پیش چشمان غزل آلودت
در کنار هوس عاشقی ات
پا به پای عطش لبهایت
غربت سردی بود که رفت و
همان روز
درون دل تو گل خوشرنگی بود که ماند

آن که رفت من بودم
آن که مانده او بود

سالهاست اِحرام عشقت به تن کرده ام
و به طواف چشمانت رفته ام
چه وقت حاجتِ عاشقانه عبادتم را میدهی؟

سالهاست در حرم چشم تو سرگردانم
حاجتم ده به نگاهت که بسی حیرانم